افشین جمشیدی لاریجانی مدیر مسئول صبح آمل
هر تغییر مدیریتی، در ذات خود حامل امید است؛ امید به اصلاح، امید به تحول و امید به آنکه گرههایی که سالها بر زندگی مردم سایه انداختهاند، سرانجام با تدبیر و اراده گشوده شوند. انتصاب فرماندار جدید شهرستان آمل نیز از این قاعده مستثنا نیست. اما این بار، مردم آمل بیش از آنکه به سخنرانیها و وعدهها دل ببندند، چشم به عملکرد و نتایج دوختهاند. جامعه امروز، دیگر با آمار و گزارشهای رنگارنگ اقناع نمیشود؛ آنچه برای مردم اهمیت دارد، لمس تغییر در زندگی روزمره آنان است.
آمل، تنها یک شهرستان نیست؛ قلب تپنده غرب مازندران و یکی از مهمترین قطبهای اقتصادی، صنعتی، کشاورزی، فرهنگی و گردشگری شمال کشور است. شهری که نامش با تاریخ، فرهنگ، تولید، علم و مقاومت گره خورده است. با این همه، پرسشی اساسی سالهاست ذهن شهروندان را به خود مشغول کرده است: چرا آمل با وجود این همه ظرفیت، هنوز درگیر ابتداییترین مشکلات زیرساختی است؟
سالهاست توسعه آمل، از نبود یک نقشه راه جامع و مدیریت منسجم رنج میبرد. پروژههای نیمهتمام، تصمیمهای مقطعی، تغییر مدیران، کمبود اعتبارات و گاه اختلاف میان دستگاههای اجرایی، فرصتهای بسیاری را از این شهرستان گرفته است. نتیجه آن، شهری است که ظرفیتهایش بسیار فراتر از وضعیت کنونی آن است.
امروز نخستین مطالبه مردم، توسعه زیرساختهاست. زیرساختهایی که ستون فقرات هر توسعه پایدار به شمار میروند. خیابانهایی که دیگر پاسخگوی حجم خودروها نیستند، ترافیکی که به بخشی از زندگی روزانه شهروندان تبدیل شده، کمبود پارکینگ، ضعف در حملونقل عمومی، کمبود فضاهای فرهنگی و ورزشی، آلودگی شدید بصری نارسایی برخی شبکههای آب، فاضلاب و خدمات شهری، مشکل بزرگ تلفن های ثابت ونقاط کور تلفن همراه زباله. جاده شریانی به پایتخت آلودگی های محیط زیستی چهره نازیبا شهری هرج و مرج در تخلفات ساختمانی و ضعف شدید شهر سازی همگی نشانههایی از توسعه نامتوازن هستند. شهری با جایگاه آمل نباید درگیر چنین مشکلاتی باشد.
اما اگر بخواهیم تنها یک مسئله را به عنوان نماد سالها بیتوجهی معرفی کنیم، بدون تردید آن معضل پسماند است. زباله، دیگر فقط زباله نیست؛ به بحرانی زیستمحیطی، اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی تبدیل شده است. سالهاست مردم وعده احداث کارخانه، ساماندهی سایت دفن، جذب سرمایهگذار و اجرای طرحهای نوین مدیریت پسماند را میشنوند، اما هنوز بوی نامطبوع، شیرابهها و نگرانی از آلودگی منابع آب و خاک، مهمان همیشگی بخشی از این شهرستان است.
این درد کهنه، دیگر با تشکیل جلسه درمان نمیشود. مردم از مسئولان، اقدام عملی میخواهند. اگر قرار است سرمایهگذاری انجام شود، اگر قرار است فناوری نوین وارد شود، اگر قرار است پروژهای آغاز شود، زمان آن اکنون است؛ نه در آستانه انتخابات و نه در گزارشهای پایان سال.
محور هراز نیز داستان دیگری از مطالبات مردم آمل است. این محور فقط یک جاده نیست؛ شاهراه اقتصادی، گردشگری و ارتباطی شمال کشور است. هر روز هزاران خودرو از آن عبور میکنند، اما همچنان گرههای ترافیکی، نقاط حادثهخیز، پروژههای نیمهتمام و تأخیر در اجرای طرحها، جان و آرامش مردم را تهدید میکند. فرماندار جدید باید این مطالبه را به یک مطالبه ملی تبدیل کند و با استفاده از همه ظرفیتهای استان و کشور، روند اجرای پروژههای مرتبط را با جدیت دنبال کند. هر چند در این مدت کوتاه اقتدار ،جدیت ،توجه به تمامنقاط شهری و روستایی را از بیژن فولادی فرماندار آمل شاهد هستیم
اما با این حال، توسعه تنها در آسفالت و بتن خلاصه نمیشود. آمل امروز به سرمایهگذاری، اشتغال پایدار، حمایت از تولیدکنندگان، رونق گردشگری، حفظ میراث تاریخی، توسعه اقتصاد دانشبنیان، تقویت زیرساختهای دیجیتال، مدیریت بحران، حفاظت از محیط زیست و افزایش کیفیت زندگی شهروندان نیاز دارد. مدیری موفق خواهد بود که توسعه را همهجانبه ببیند، نه صرفاً عمرانی.
انتظار از فرماندار جدید، تنها اداره امور جاری نیست. مدیریت امروز، مدیریت بحرانها، فرصتها و سرمایههای اجتماعی است. فرماندار باید هماهنگکنندهای توانمند میان دستگاههای اجرایی، نمایندگان مجلس، شوراهای اسلامی، شهرداریها، بخش خصوصی، دانشگاهها و نخبگان باشد. هیچ شهرستانی با مدیریت جزیرهای به توسعه نرسیده است. که خوشبختانه درایت این فرماندار حکایت از توجه به این موضوع دارد
فرماندار جدید باید بداند بزرگترین سرمایه او، اعتماد مردم است؛ اعتمادی که به آسانی به دست نمیآید و با کوچکترین بیتوجهی از بین میرود. شفافیت در تصمیمگیری، ارتباط مستقیم با شهروندان، پاسخگویی، حضور میدانی در روستاها و محلات، ارائه گزارشهای مستمر و پذیرش نقد رسانهها، لازمه مدیریت موفق در عصر حاضر است.
پو لادی ارتباط رسانه ای خوبی برقرار کرده است
رسانههای محلی نیز در این مسیر، نه رقیب مدیریت هستند و نه تریبون تبلیغات. رسانه، چشم بیدار جامعه و زبان مردم است. ما از هر اقدام مؤثر برای آبادانی آمل حمایت خواهیم کرد و در برابر هرگونه کمکاری، سکوت نخواهیم کرد. نقد دلسوزانه، دشمنی نیست؛ بلکه تلاشی برای جلوگیری از تکرار اشتباهات گذشته است.
امروز آمل بیش از هر زمان دیگری به تصمیمهای بزرگ نیاز دارد. این شهرستان ظرفیت آن را دارد که به الگوی توسعه در مازندران تبدیل شود، اما این هدف با مدیریت روزمره، جلسات تشریفاتی و وعدههای تکراری محقق نخواهد شد. زمان آن رسیده است که مدیران، به جای مدیریت وضع موجود، آینده را بسازند.
در پایان، خطاب ما به فرماندار جدید روشن و صریح است؛ مردم آمل نه انتظار معجزه دارند و نه خواستهای فراتر از قانون. آنان تنها میخواهند مدیری را ببینند که درد شهر را بشناسد، در کنار مردم باشد، از حق این شهرستان در سطوح استانی و ملی دفاع کند و با شجاعت، صداقت و برنامهریزی، مسیر توسعه را هموار سازد.
آمل، شهری با این همه ظرفیت، سزاوار آن نیست که همچنان درگیر مشکلاتی باشد که سالها پیش باید حل میشد. اکنون فرصت تازهای آغاز شده است؛ فرصتی که تاریخ درباره آن قضاوت خواهد کرد. امید آن است که این بار، کارنامه مدیران نه با تعداد جلسات و وعدهها، بلکه با رضایت مردم، پروژههای به سرانجام رسیده و آیندهای روشن برای آمل سنجیده شود.
این مطالبه یک رسانه نیست؛ مطالبه یک شهر است
توسعه آمل، نه یک مطالبه سیاسی، بلکه یک حق عمومی است؛ حقی که تحقق آن، اراده، شجاعت و پاسخگویی میطلبد.
